Esperantomobilo (![[info]](http://p-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small} esperantomobilo) wrote,@ 2004-05-29 00:26:00 |
|
Fermo de Esperantomobilo
On May 28, 2004, Chuck resigned from Esperantomobilo because he plans to eventually open an Esperanto center in Boston as a part of the chain of commercial Esperanto centers that are starting around the world. However, he does not regret this decision as is shown in his private letter to project participants:
I thank you all for your participation in the Esperantomobilo project. The dream was beautiful, the work was professional, but however the money did not come. I should have already known that when you want to help Esperanto, you not only need the energy, but also the money. This is unfortunate, but such is life.
I (and hopefully also the team) however learned a lot from the project. I learned how volunteers work and about how much Esperanto speakers generally [don't] donate. I am not alone in this experience. However, I'm glad I started the project because otherwise I would have no idea of its result. I also say that it's better to try than not to try at all.
For more details in Esperanto, the full history of Esperantomobilo can be found at the USEJ wiki:
http://www.tejo.org/usej/Historio_De_Es
La 28-an de majo, 2004, Chuck rezignis de Esperantomobilo ĉar li planas eventuale starigi E-centron en Bostono kiel parton de la ĉeno de komercaj E-centroj kiuj komenciĝas en la mondo. Tamen li ne bedaŭris tiun decidon kiu montriĝis en sia privata rezigna letero al la projektpartoprenintoj:
Mi dankas al vi ĉiuj pro via partopreno en la projekto de Esperantomobilo. La revo estis bela, la laboro estis profesia, sed tamen la mono mankis. Mi devintus jam scii antaŭe ke kiam oni volas aktivi en Esperantio, ne nur bezonatas la energio, sed ankaŭ la mono. Tio estas bedaŭrinda, sed tiel estas la vivo.
Mi (kaj espereble ankaŭ la teamo) tamen lernis multege de la projekto. Mi lernis kiel volontuloj laboras kaj pri la (ne)donacemo de esperantistoj. Mi ne estas sola kun tiaj spertoj. Tamen, mi ĝojas ke mi iniciatis la projekton, ĉar alikaze mi tute ne scius kiel rezultintus. Mi ĉiam diras ke pli bonas provi fari kaj malsukcesi ol nenion fari.
Por pli da detaloj, la tuta historio de Esperantomobilo trovigxas en la USEJ-vikio:
http://www.tejo.org/usej/Historio_De_Es
On May 28, 2004, Chuck resigned from Esperantomobilo because he plans to eventually open an Esperanto center in Boston as a part of the chain of commercial Esperanto centers that are starting around the world. However, he does not regret this decision as is shown in his private letter to project participants:
I thank you all for your participation in the Esperantomobilo project. The dream was beautiful, the work was professional, but however the money did not come. I should have already known that when you want to help Esperanto, you not only need the energy, but also the money. This is unfortunate, but such is life.
I (and hopefully also the team) however learned a lot from the project. I learned how volunteers work and about how much Esperanto speakers generally [don't] donate. I am not alone in this experience. However, I'm glad I started the project because otherwise I would have no idea of its result. I also say that it's better to try than not to try at all.
For more details in Esperanto, the full history of Esperantomobilo can be found at the USEJ wiki:
http://www.tejo.org/usej/Historio_De_Es
La 28-an de majo, 2004, Chuck rezignis de Esperantomobilo ĉar li planas eventuale starigi E-centron en Bostono kiel parton de la ĉeno de komercaj E-centroj kiuj komenciĝas en la mondo. Tamen li ne bedaŭris tiun decidon kiu montriĝis en sia privata rezigna letero al la projektpartoprenintoj:
Mi dankas al vi ĉiuj pro via partopreno en la projekto de Esperantomobilo. La revo estis bela, la laboro estis profesia, sed tamen la mono mankis. Mi devintus jam scii antaŭe ke kiam oni volas aktivi en Esperantio, ne nur bezonatas la energio, sed ankaŭ la mono. Tio estas bedaŭrinda, sed tiel estas la vivo.
Mi (kaj espereble ankaŭ la teamo) tamen lernis multege de la projekto. Mi lernis kiel volontuloj laboras kaj pri la (ne)donacemo de esperantistoj. Mi ne estas sola kun tiaj spertoj. Tamen, mi ĝojas ke mi iniciatis la projekton, ĉar alikaze mi tute ne scius kiel rezultintus. Mi ĉiam diras ke pli bonas provi fari kaj malsukcesi ol nenion fari.
Por pli da detaloj, la tuta historio de Esperantomobilo trovigxas en la USEJ-vikio:
http://www.tejo.org/usej/Historio_De_Es
